HaSReT ve ÖZLEM… Ama bu âşıklar içindir sizler aşık mısınız?


Hasrettir aşkı büyüten, özlemektir güçlendiren, sevgilinin cemalini görmek arzusuyla yanar insan. Sevgilinin her an yanında olmak ister ayrılıklara dayanamaz, sevgiliyle zaman öyle çabuk geçer ki anlayamaz insan bir bakar ayrılık zamanı gelmiştir, ellerinden giderken sevgili hiç bir şey yapamaz sadece sevgilinin gözlerine bakıp gitmemesini diler. Diyecek hiç bir şey kalmamıştır çünkü hepsini ayrılık zamanı gelmeden önce tüketmiş bitmiştir. Olsa sevgili rahat bıraksa çökmese üstüne, günde bir tane güzel söz söylese, uzaktan izleyip yanına gitmese kısaca her anını onunla olmamış olsa işler belki
değişirdi. Ama hiçbir âşık bunu becerememiştir.

“Dür dişinin derdi ile serv boyunun hasretine

Dem ola kim gözümün yaşına derya göresin”.


“Ey sevgili!” diye yalvararak anlatıyor şair:” öyle bir zaman gelecek ki senin inci dişinin özlemi ve servi boyunun hasretiyle gözümün yaşını deniz olmuş göreceksin.”neden mi böyle söylüyor âşık gözyaşını denize çevirse o zaman inci gözükür.

Aşk o kadar büyük bir duygudur ki insanın bedenine değil ruhuna hükmeder. İnsan âşık olunca değişir aklı ile değil duyguları ile davranır âşık olan bir insan bedeni yoktur sadece bir ruhu vardır onu da sevgiliye bir kadehte sunduğu aşk şarabı gibi sunar. Aşkın bir sürü hali vardır ama bunların en büyüğü tek kişilik aşktır karşındakinin seni sevmediğini bildiğin halde onu ilk cemalini gördüğün gün gibi seve bilmektir. İnsan sevdiğinin yanına gidince elleri ayakları tutmaz olur sanki bu dünyada yoktur ikisi başka bir boyuta geçmiştir. Şu söz ne anlamlı ne güzeldir bir âşık için.

Arz-ı hal etmeğe cana seni tenha yerde bulamam

Seni tenha bulacak kendimi asla bulamam.


Seliki(16yy)

Sevgilim sevdiğimi söylemek için seni yalnız bulamıyorum. Seni yalnız bulunca da kendimi bulamıyorum.


Sevgiliye sevdiğini söylemek çok zordur, kendini bulmak gerekir ilk önce.


İnsan toprak, su, hava ve ateşten oluşan anâsır-ı erbaa kökenlidir. Toprak ve su tenin ve bedenin; hava ve ateş ise ruhun, gönlün ve aşkın mazharıdır. Maddi gıdalarla beslenen bedenler toprağa verilecek kurbandır. İnsanı insan yapan ise onun toprakta çürümeyen ilâhi menşeli varlığı, ruhu ve gönlüdür. İnsanda hava ve ateşi körükleyen aşktır. İşte Mevlânâ”nın “olma” reçetesi olarak sunduğu pişme ve yanma bu açıdan önemlidir.

Aşk, yaşanılarak öğrenilen ve anlaşılan bir duygu olduğu için kendisinden aşkı soranlara Mevlânâ: “Ben ol da bil” karşılığını vermiştir. Yine o: “Âşık benim gibi olmalı, durmadan yanmalı, yakılmalıdır” der ve o bu halinden memnundur. Onun için yanmaktan başka çare kalmamış, yanmadığı zaman kendinin ham olacağını düşünmüştür. Aşk ötelerden gelen bir misafirdir onda. O aşk ile mutludur ve gönlünü “hazret-i aşk”ın şerefine kurban etmeye hazırdır. O aşk ateşiyle yanmış, baştan başa duman hale gelmiş, göklere yükselecek ve ötelere gidecek kemâle ermiştir. Nasıl kupkuru öd ağacı ile kuru dikenin farkı yandıklarında ortaya çıkıyorsa âşık da mum gibi yanmadan ve çevreye güzel kokular salmadan değerini anlatamaz.

Aşk gamı ateşlidir. İnsanı ağaç gibi kurutur. Nasıl kuruyunca ağacın ateşte yanmaktan kurtuluşu yoksa, aşka tutulan gönlün de yanıp kavrulmaktan kurtuluşu yoktur. Mevlânâ Allah”ın kendine verdiği aşk derdinden mutludur. Şöyle der o Dîvân“ında: “Allahım! Kader gereği bana verdiğin ıstıraplardan kaçmam, şikayet etmem, seni seviyorum. Çünkü senin aşk ateşinle yanmayan gönül soğuktur, hamdır. Can senin yüzünden yandı, yakıldı, mum senden nur aldı, senden yanmayan hamdır. Toplumu aydınlatan mum yanmaktan korkmaz. Çünkü o yanarak toplumu aydınlattığını bilir.”

Mevlânâ aşkı yaşamayanlardan, yaşamadığı için de anlamayanlardan dertlidir. Kendisi aşksız yapamaz. Ne yazık ki aşkı anlatamaz da. Der ki: “Sensiz düşünemiyorum, sensiz yapamıyorum; başkası ile de yaşama imkânım yok. Aşka dair ne söylesem içi yanmayanlar, âşık olmayanlar anlamazlar ki…” Ona göre ham kişiyi pişirecek, olgunlaştıracak, iki yüzlülükten kurtaracak sadece aşktır. Aşk ayrılık ve firak ateşiyle kavrulan bir gönlü vuslat arayışına koşturur. Böyle bir âşık ayrılık ateşiyle pişer, yanar ve dost evinin etrafında dolaşmaya, Sevgili”nin cemalini görmek için yanık iniltilerle ona dil dökmeye başlar. Ağzından onu incitecek bir söz ve ona yakışmayacak bir davranış sâdır olmasın diye edep gözeterek kapısında durur. Benlikten geçerek “ben” olmaktan kurtularak O”na yönelir.

Kanatlarını ateşin hararetinde kurban vermiş pervane gibi aşk ateşinin ne olduğunu tecrübe etmeyenler aşkı tanıyamazlar. İnsan manevi bir mertebeye erişmek istiyorsa ateşe dalmalı, ateş içinde olmalı yani aşk ile yanmalıdır. Mevlânâ”ya göre pişen bozulmaktan kurtulur. İnsanın Hakk yolunda aşkla pişip olgunlaşması ahlâkî fesadın ortadan kalkmasının en kestirme yollarından biridir. İnsan rûhu, Yûnus Peygamberin balığın karnındaki hâli gibi türlü sıkıntılar içinde pişip kavrulunca Allah”ı tesbîh etmekten başka kurtuluş olmadığını anlar. Aslında aşk ateşi hal lisanıyla der ki: Ey akılsız ahmaklar! Ben sizin sandığınız bir ateş değilim. Aksine tatlı suları meşhûr ve makbûl olan bir pınarım, bir kaynağım. Nasıl İbrâhim”i ateş yakmadıysa ve onun dost (Halîl) olduğunu bildiyse aşk ateşi de âşıka zarar vermez. Nitekim mîraçta Hazreti Peygamberin Cibril ile yolculuğu sırasında Sidre-i müntehâ”dan ileriye geçme arzusunu anlatan Süleyman Çelebi şöyle demektedir:

Çün ezelden bana aşk oldu delîl,

Yanar isem ben yanarım ey halîl!

Aşka tutkun pervane: “Keşke yüz binlerce kanadım olsaydı da ateşe kurban verseydim” diye düşünür. Aşk sırrını anlamayanlar gözlerinin, gönüllerinin körlüğüne rağmen keşke aşk ateşinde yanıp kavrulsalardı. Bu yanıştaki mutluluğu göremeyen, ilâhî ateşte yanmanın zevkine varamayan kimsenin gönlü aşk ocağı olamaz. Aşk bir ateştir, gönül ocağı. Aşk ateşi bizi hakikatten alıkoyan arzuları, maddî unsurları yakar, gönlünde aşk ateşi olmayan ölü gibidir. Fasîh Dede der ki:

Bir sînede kim nâr-ı muhabbet eseri yok

Zulmettedir ol nûr-i Hudâ”dan haberi yok.

Pişmek, yanmak ve aşk ateşiyle kavrulmak da bir kabiliyet ve istîdad işidir. Mevlânâ bunu şöyle ifade eder: “Tencere ateş dumanıyla kapkara olduğu halde, içindeki et kartlığı yüzünden çiğ kalmış. Ey âşık, sen aşk ateşi ile iyice kaynamışsın amma, mayandaki hamlık sebebi ile hala pişmemişsin. Kendine çeki düzen ver! Tembelliği üstünden at! Ekmeğini gözyaşınla yoğur, gönül ateşiyle pişir.”

Mevlânâ”ya göre ruhlar ilâhî menşeli olduğu için Allah”a âşıktır. Bu yüzden aşk, Hakk âşıklarının ibadethanesidir. Yol arkadaşı Allah olan âşık için, yolda tehlike ve korku bulunmaz. Kendisine Allah”ı dost edinen kişi canının çıkmasından yani ölümden niçin korksun ki? Hakk aşığı bu dünyada bir seferdedir. Kendisinden uzaklaşıp cemal sahibi nurlu güzele sefer etmektedir. Aşk onun mâbedidir.

Mevlânâ insan rûhunun elest bezminde: “Elestü bi-rabbikum/Ben sizin Rabbiniz değil miyim?” sorusuna: “Belâ/Evet” cevabı vererek belâ çekmeye talib olduğunu söylemektedir. Bu yüzden olgunlaşmanın yolu belâlara, ibtilâlara katlanmaktır. Mevlânâ der ki: “Ey can! Sevgili”nin belâsından kaçma! Belâlara uğramaz ve ıstırap çekmezsen pişmezsin, ham kalırsın.”

Mevlânâ aşk ateşiyle kavrulmaktan belâ ile yanıp pişmekten mutludur. Tekrar tekrar aşk sevdasıyla kavrulmak ve savrulmak ona ayrı bir haz vermektedir. Çünkü onun gözünde sevgiliden gelen her şey makbul ve değerlidir. Allah”dan gelen aşkateşinin kendisini O”na döndüreceğine inanır. Mevlânâ bu hissiyatını şöyle anlatır: “Bana öyle bir aşk geldi ki, benim aşkımla bütün aşklar aşk oldu, sevda oldu. Ben yandım kül oldum. Hatta külüm de yok oldu. Fakat Sevgilim! Senin aşk ateşinde tekrar yanmak arzusuyla külüm yeniden canlandı, sûretler bağladı. İşte bu böylece binlerce defa tekrarlandı durdu.”

Mevlânâ”nın gözünde aşkın son durağı şeb-i arûs dediği vuslat iklimi olan ölümdür. Çünkü Allah Teâlâ buyurur: İnnâ lillâh ve innâ ileyhi râciûn / Biz Allah”a âidiz ve O”na döneceğiz.1el-Bakara, 2/156.

Ama bu âşıklar içindir sizler aşık mısınız?

© rBgSpace’S®2010

 

About rizaberkan

Elhamdülillah Rabbimiz bizi Ehl-i İslam diyarında, Müslüman olarak bunun şuuru ve bilinci dahilinde hidayet üzere bulundurmuştur.Bundan daha büyük nimet ve mutluluk yoktur bizim için. Allah bize yeter,Kulluk payesi bize yeter. Allah bizi müslümanlıkla aziz kıldı. Allah bana yeter. Aziz-ü Cebbar olan Allah'ın kulu olmam bana yeter. Ben Allah'ın kuluyum. Ben Allah'ın kuluyum. Şeref ve paye adına kendimi tanıtma için söyleyebileceğim sözlerin en büyüğünü söylüyorum.Ben Allah'ın kuluyum Elhamdülillah ben Allah'ın kuluyum. O, ne güzel bir vekil,ne güzel bir dost,ne güzel bir yardımcıdır. "Ey Rabbimiz, Bağışlamanı dileriz, dönüş ancak sanadır..."
Bu yazı Aşk içinde yayınlandı ve , , , , , , , , , , , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

3 Responses to HaSReT ve ÖZLEM… Ama bu âşıklar içindir sizler aşık mısınız?

  1. EyLüL dedi ki:

    Bir yarış başlar beden içinde, Kazanan hayat bulur gerisi sorulmaz, Bedene beden katar ruhu içinde, Sadece sevmek ile aşık olunmaz. Bir mum alevinden, volkana döner, Kabarır, patlar, arşa değer hisler, Sever, acı çeker, ruhun olgunlaşır, Aşk emek ve fedakarlık ister.Aşk karşılık beklemeden sevmektir.:(( duyğuların dile geldiği ğüzel bir paylaşım teşekkürler… SeL@M ve Du@ iLe

  2. pinar dedi ki:

    sevmek sadece o an aklina geldiginde yaninda olmaktir ama asik olmaksa her an her saniye onu dusunmek onla yasamaktir dusundugunde yuregin zizlar kalbin carpar dizlerin titrer ama korkuyla da yasarsin birgun ayrilma korkusu sarar kavusmaa hasretiyle yanarsin iste asik olmak bu…………BENCE……

  3. oğuz dedi ki:

    sevmek aşık olmak, her hareketini hafızana almaktır sevgilinin. sadece sevmek aşık olmak değildir içimizdeki. Olmadan da, yanında gibi olmasıdır. Yanındayken bile gözlerinde en güzel hallerini canlandırmaktır sevdanın.. çok ayrı bir şeydir sevmek.. yüreğin fırlayacak gibi olur yaklaştığını hissettikçe.. yanındayken bakamazsın ya da sadece baka kalırsın yüzüne her şeyi anlamasını istersin bakışlarından:)) ama olmaz anlamaz oda şaşkındır kendine gelemez.. sevmek sadece o an aklına gelmek değildir, onsuz da her saniye onu an gibi perden de yaşamaktır.. sevmek sadece hasret mesafesinde yaşamak gibi olmamalı ömrünü her anında yanında olduğu için hasret mesafesi gibi hissetmektir sevgiliyi..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s