SeVGi De VeFa


Kavramların değerine  uygun   bir  biçimde  kullanılması  gerektiği  halde,  Hemen her  gün işittiğimiz  ve  gelişi  güzel  cömertçe harcadığımız,  anlamları  derin  ve  düşündürücü sözcüklerden  biri  “sevgi”,  diğeri  de “vefa”dır. 

Sevgiyi  tatmayan olmadığı  gibi  vefanın  sözlük  anlamının  da “sevgide  sebat“  demek olduğunu  bilmeyen  gönül dostu  yoktur.  Vefa  yaşanarak  anlaşılabilir, sevgi ise  tadarak  öğrenilebilir. 

Yaradan, insanları  sevmek  ve  sevilmek  için  yarattı. Bunun  aksi  geçerli  olsaydı  eğer;  duyguların en  güzeli,  en  yapıcısı  ve  yaratıcısı ve  en  güçlüsü  olan  sevgi  duygusunu, bizlere  derece  derece  vermezdi.

Bugüne kadar  harcadıkça  artarak  güçlenen  böylesine görkemli  ruhsal  bir  cevher  bilinebildi  mi sevgi  kadar?

Geçmişten bu  yana  başta  Mevlana  olmak  üzere, birçok  düşünürler,  yazarlar  ve  şairler; insanlığın  en  yüce  tekamül  değeri  olan sevgiyi  ve  vefayı  dile  getirmişler  ve eserlerini  bu  asil  duygunun  güzelliğiyle işlemişlerdir. Bu konuyla  ilgili  sayısız  örnekler verilebilir. Beni  çok  etkileyen  yazarını hatırlayamadığım  bir  şiiri  aktarmak  istiyorum:

Diledin, dünyayı  çattın;

Bizi, yoktan  yarattın.

Bunlar, şüphesiz  iyi;

Lakin neden sevgiyi

Senin kadar  yarattın?

Hayatta insanları  birbirine  bağlayan,  diğer  canlıları insana  yaklaştıran  biricik  duygu  sevgidir. Sevgi,  kalpten  kalbe  kurulmuş;  pürüzü olmayan,  leke  tutmayan  ve engel  tanımayan, Nur’dan  bir  köprüdür.  Sevgi  kadar  gönülleri birbirine  bağlayan,  kaynaştıran  ve  kilitleyen yapıcı  ruhsal  bir  güç  asla  düşünülemez. 

Aynaya baktığımız  zaman;  hayalimizi  görebildiğimiz kadarki  çabuklukla  birbirimizi  sevebiliyoruz bazen.  Ne  var  ki;  istediğimiz,  aradığımız sevgi  bu  değildir.  Bizim  için  temel amaç; beliren  bir  sevgiyi  beslemektir, derinleştirmektir,  sürdürerek  vefaya  dönüştürmektir. Mevlana’daki  sevginin  olgunluk  düzeyine yaklaştırma  çabasını  göstermektir.

Her çeşit  çıkarcı  düşüncelerin  dışında;  bu duygularını  besleyerek  geliştirmesini  ve  her fırsatta  süreklilikle  belirtmesini  başarabilene, kendini  bilen iyi  insan  diyebiliriz. Sosyal yaşantımızda  çoğu  kez;  iyi  sandığımız kişilerle  olan  dostluğumuzda;  yakınlarımızla  olan ilişkilerimizde ve  tüm  davranışlarımızda;  içtenliğimizi,  en doğrusu,  ne  olduğumuzu  ortaya  koyan sevginin  ve  vefanın  sınavını,  farkında olmadan   vermekteyiz.

Sevilen kim  olursa  olsun;  bizim  için  asıl olan,  sevilmeyi  beklemeden  yalnızca  sevmektir, vefalı  olabilmektir.  Her  birimiz,  egomuzu, sevgimizde  eritebildiğimiz  oranda  tekâmülümüzü hızlandırmış  ve  mutluluğumuzu  hazırlamada  başarı  sağlamış  olabiliriz.  Çünkü  Sevgi, tüm  yaratıcı  ve  yapıcı  güçlerin  en  saf  mayasıdır.

Beraberce özlemini  çektiğimiz  gerçek  sevginin gerçekleştirilebilmesinde  kararlı  içtenliğin, beslenerek  geliştirilmesinde  sabırlı  toleransın sürdürülerek  vefaya  dönüştürülmesinde  bilinçli fedakarlığın  ön  şart  olduğunu  biliyoruz. 

Vefaya  gelince:

Sözlükler, vefayı  şöyle  açıklıyor; “Sözünde  durmak,  sevgi ve  dostlukta  sebat  ve  devam.  Ödemek, yetişmek.“  İnsanların  birbiriyle  kaynaşıp bütünleşmesini  sağlayan,  insanları  birbirine bağlayan  yüce  bir  duygu,  bir  mıknatıstır adeta. Yuva  vefa  duygusu  üzerine  kurulmuş ise,  devam  eder  ve  canlı  kalır. Millet,  bu  yüce  duygu  ile  faziletlere erer. Devlet,  kendi  vatandaşına  karşı  ancak  bu duygu  ile  itibarını korur.  Vefa  sevgide  devamlılık demektir. Mevcut  dünyamızda  yitirmiş  olduğumuz, çok  kıymetli  bir  özelliktir.   

Vefa büyük  sözdür.  Vefalı  olmak,  sanıldığı  kadar kolay  değildir.  Sevginin  olgunluk  düzeyine yükseltilmesiyle  gerçekleştirilebilir.  Bu  her şeyden  önce sağlam  bir  yaradılış,  kararlı  bir  duygu ve  sağlam  bir  karakter  işidir.

Her istiridyede  inci  bulunmadığı  gibi,  herkesten vefa  ummak  da  boştur.  Vefalı  dostu, vefalı  cananı  ve  nihayet  dostlar  arasındaki mutlu  bir  ömrü  bir  an  olsun  düşünelim.  Ne  tatlı,  ne  yapıcı  ne yaratıcı   ve  görkemli  bir  duygudur sevgi.  Seven  sevilir  elbet.  Bizde  gittikçe çok  sevmeye,  sevgimizi  açığa  vurarak  vefalı olmaya  çalışalım.

Kaynakça:

Süreyya Akalın  İzmir  1976

© rBg2010

About rizaberkan

Elhamdülillah Rabbimiz bizi Ehl-i İslam diyarında, Müslüman olarak bunun şuuru ve bilinci dahilinde hidayet üzere bulundurmuştur.Bundan daha büyük nimet ve mutluluk yoktur bizim için. Allah bize yeter,Kulluk payesi bize yeter. Allah bizi müslümanlıkla aziz kıldı. Allah bana yeter. Aziz-ü Cebbar olan Allah'ın kulu olmam bana yeter. Ben Allah'ın kuluyum. Ben Allah'ın kuluyum. Şeref ve paye adına kendimi tanıtma için söyleyebileceğim sözlerin en büyüğünü söylüyorum.Ben Allah'ın kuluyum Elhamdülillah ben Allah'ın kuluyum. O, ne güzel bir vekil,ne güzel bir dost,ne güzel bir yardımcıdır. "Ey Rabbimiz, Bağışlamanı dileriz, dönüş ancak sanadır..."
Bu yazı SeVGi, SaYGı ve HüRMeTLeRiMLe... içinde yayınlandı ve , , , , , , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

1 Response to SeVGi De VeFa

  1. Ceren dedi ki:

    Ey dünya, söyle! senin yükün ile bizim ki bir olur mu? Sana İNSAN, bize ise dağların dahi taşıyamayacağı KUR-AN indi…Senin sırtında BİR DÜNYANIN bizimkindeyse İKİ DÜNYANIN yükü var. Senin sorumluluğun İNSANA karşıdır…Sende ÇÖP , bizde günah yükü var…Sen yörüngene oturmuş rahatsın, bizse kıldan ince SIRATTAYIZ….Sıratı geçebilmek duası ile hayırlı cumalar can kardeşim a.e.o

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s